Wyłap błędy interpunkcyjne, anakoluty i potknięcia fleksyjne przed drukiem

Prześwietl gotowy artykuł pod kątem brakujących przecinków w zdaniach złożonych, zerwanych związków składniowych i zdradliwych imiesłowów.

Pułapki polszczyzny, na których najczęściej wykładają się szybkie teksty

  1. 01

    Sprawdź podmiot przy każdym imiesłowie zakończonym na „-ąc”

    Zdanie „Analizując wyniki spółki, kurs akcji wzrósł” sugeruje, że kurs sam analizował raport — ujednolić wykonawcę czynności w obu częściach.

  2. 02

    Domykaj drugim przecinkiem wszystkie zdania podrzędne wtrącone

    Autorzy niemal zawsze stawiają przecinek otwierający przed „który” lub „gdy”, ale nagminnie gubią przecinek zamykający wtrącenie w środku zdania.

  3. 03

    Skontroluj zdradliwą rekcję czasowników i utarte pleonazmy

    Popraw „w dniu dzisiejszym”, „okres czasu”, „opierać się o dane” (zamiast na danych) oraz „w cudzysłowiu” (zamiast w cudzysłowie).

  4. 04

    Przeczytaj osobno sam tytuł, lead, śródtytuły i podpisy zdjęć

    Paradoksalnie najwięcej kompromitujących literówek przemyka w wielkich nagłówkach dopisywanych w ostatniej minucie przez wydawcę.

Przykład działania

Akapit przed korektą językową

Patrząc na wyniki z 3 kwartału, zarząd spółki który zebrał się w dniu wczorajszym podjął decyzję w oparciu o prognozy sprzedaży aby wstrzymać rekrutację.

Akapit po korekcie składni i interpunkcji

Po przeanalizowaniu wyników za trzeci kwartał zarząd spółki, który zebrał się wczoraj, na podstawie prognoz sprzedaży postanowił wstrzymać rekrutację.

Dobra korekta nie tylko wstawia brakujące przecinki, ale usuwa konstrukcje biurokratyczne, na których potyka się wzrok czytelnika.

Najczęściej zadawane pytania

Dlaczego standardowe podkreślanie błędów w edytorze nie zastępuje korekty?

Zwykły spellchecker wyłapuje nieistniejące słowa, ale przepuszcza literówki tworzące inne poprawne wyrazy (np. „proces” i „prezes”) oraz zerwane związki składniowe.

Czy przed słowem „oraz”, „lub” i „czy” zawsze nie stawia się przecinka?

Przecinek pojawia się przed nimi wtedy, gdy spójnik powtarza się w tym samym zdaniu na tym samym poziomie albo gdy tuż przed nim kończy się wtrącone zdanie podrzędne.

Dlaczego autor nie powinien być jedynym korektorem własnego artykułu?

Mózg autora pamięta intencję zdania i podczas czytania automatycznie „dopowiada” brakujące wyrazy lub końcówki, których w rzeczywistości nie ma na ekranie.

Dowiedz się więcej

Powiązane poradniki i wyjaśnienia do tego zadania